الشيخ عباس القمي (مترجم :انصاريان)

313

مفاتيح الجنان (فارسى)

عربى تهامى مكّى مدنى ، همجوارى نزد تو را اميد مىنمايم ، پس انس ايمانى مرا در عرصهء وحشت نينداز ، و و پاداش مرا ، پاداش كسىكه غير تو را عبادت كرده قرار مده ، چه اينكه مردمى به زبانشان ايمان آوردند تا جانشان را به اين وسيله حفظ كنند ، پس به آنچه آرزو داشتند رسيدند ، و ما با زبان و دلمان به تو ايمان آورديم ، تا از ما درگذرى ، پس ما را به آنچه آرزومنديم برسان ، و اميدت را در سينه‌هايمان استوار كن ، و دلهايمان را پس از آنكه هدايتمان فرمودى گمراه مكن ، و از جانب خود ما را ببخش ، كه تو بسيار بخشنده‌اى ، به عزتت سوگند اگر مرا برانى ، از درگاهت نخواهم رفت ، و از چاپلوسى نسبت به تو باز نخواهم ايستاد ، به خاطر الهامى كه از معرفت به كرمت و گستردگى رحمتت به قلب من شده ، بنده به جانب چه كسى جز مولايش مىرود ؟ و آفريده به چه كسى جز آفريدگارش پناه مىبرد ؟ خدايا ، اگر مرا با زنجير ببندى ، و عطايت را در ميان مردم از من بازدارى ، و بر رسواييهايم ديدگان بندگانت را بگشايى ، و مرا به سوى دوزخ فرمان دهى ، و بين من و نيكان پرده گردى ، اميدم را از تو نخواهم بريد ، و آرزويم را از عفو تو باز نخواهم گرداند ، و محبتت از قلبم بيرو ن نخواهد رفت ، من فراوانى عطايت را نزد خود ، و پرده‌پوشىات را در دار دنيا بر گناهانم فراموش نخواهم كرد ، اى آقاى من محبت دنيا را از دلم بيرون كن ، و ميان من و مصطفى پيامبرت و خاندانش ، بهترين برگزيدگان از آفريدگانت و پايان‌بخش پيامبران محمّد ( درود خدا بر او و خاندانش ) جمع كن ، و مرا به مقام توبه به پيشگاهت برسان ، و هر گريه بر خويشتن مرا يارى ده ، من عمرم را به امروز و فردا كردن و آرزوهاى باطل نابود ساختم ، و اينك به جايگاه